Blog

  Blog van Wim van Deventer - 2012-05-07
Het kind en het badwater

De kans op terugkeer naar huis vanuit het ziekenhuis neemt voor ouder wordende mensen toe dankzij nieuwe initiatieven. Daarbij worden intensieve verpleging en de daarop volgende specialistische revalidatie beter op elkaar afgestemd.
 
Twitter, LinkeIn, Hyves, Facebook Linkedin FaceBook Twitter Hyves

Reacties:

0
 


Reageer:

Naam:
A value is required.Minimum number of characters not met.Exceeded maximum number of characters.
Emailadres:
A value is required.Invalid format.Minimum number of characters not met.Exceeded maximum number of characters.
Reactie:
  A value is required.Minimum number of characters not met.Exceeded maximum number of characters.
De eerste resultaten zijn positief: tevreden patiënten en lagere zorgkosten. Maar de opgelegde bezuinigingen treffen ook deze initiatieven waardoor zij worden afgeremd en het positieve effect ongedaan wordt gemaakt.

Een aantal mensen wordt na behandeling zo spoedig mogelijk uit het ziekenhuis naar huis ontslagen. Maar voor het zover is, krijgt de patiënt vaak nog intensieve verpleging gevolgd door intensieve multidisciplinaire behandeling.

Bij de intensieve verpleging is het van belang dat het doel "terug naar huis" leidend is. "Tender loving care" is uit den boze. Daartoe moeten de medewerkers worden geschoold en waar het verantwoord is moet behandeling worden gestart. Maar ouder wordende mensen hebben veelal een cocktail aan aandoeningen (comorbiditeit) die met elkaar interfereren en gezamenlijk maatgevend zijn voor die beperkingen die terugkeer naar huis in de weg staan. Sommige aandoeningen kunnen zelfs in aanleg levensbedreigend zijn en het herstel op enig moment onmogelijk maken.

Tot voor kort waren verpleeghuizen vooral bestemd voor mensen die niet meer konden herstellen. De behandeling was gericht op het voorkomen en vertragen van achteruitgang.

De revalidatiecentra waren vooral bestemd om mensen te laten terugkeren naar het arbeidsproces of voor jonge mensen met zeer complexe aandoeningen (dwarslaesie) waarbij mogelijkheden zijn om zelfstandiger te functioneren. Bij de selectie van patiënten speelt de focus op behandeling en de kans op succes daarvan een belangrijke rol. Voor ouderwordende mensen, die nog niet onmiddellijk kunnen worden behandeld maar wel intensieve verpleging behoeven en waarbij sprake is van comorbiditeit kan dit tot gevolg hebben dat zij geen toegang krijgen tot het revalidatiecentrum.

De emancipatie van ouderen leidde er toe dat hun wens om terug naar huis te keren luider werd. Incidenteel werd de behandeling geïntensiveerd en verbreed met opmerkelijke successen. Alom neemt het besef toe dat ouderwordende mensen niet alleen snel achteruit kunnen gaan, maar dat ook herstel en verbetering nog steeds mogelijk is. Achmea, DSW, ZN en VWS zijn er mee akkoord gegaan dat het RRR een deel van de produktie mocht verplaatsen van de AWBZ naar de Zvw.

Afhankelijk van het verloop van het herstel na een ziekenhuisopname kan nu de zorg en behandeling onder een dak op maat worden aangeboden. Het RRR vervult daarbij een voorbeeldfunctie die de medewerkers ook graag waarmaken. Met regelmaat komen organisaties uit binnen en buitenland langs om kennis te nemen van de resultaten.

Niet alleen betekent het concept een doorbraak voor de revalidatie van ouder wordende mensen, ook de wijze waarop de behandeling wordt gegeven is vernieuwend (lean & mean proces). De behaalde resultaten zijn duurzaam en dragen daardoor bij aan de beheersing van de zorgkosten.

Nu zou je denken dat een dergelijk initiatief vrij baan krijgt maar niets is minder waar. De zorgverzekeraars hebben de taak gekregen om de kostenontwikkeling van de Nederlandse ziekenhuizen te beteugelen. Zij doen dit niet door maatwerk toe te passen maar door aan allen een zelfde bezuinigingspercentage op te leggen. Nieuwe initiatieven die bijdragen tot besparingen in de zorg - waar het RRR een voorbeeld van is - worden als gevolg hiervan geremd in hun ontwikkeling.

De vergelijking met het kind en het badwater dringt zich op.