Blog

  Blog van Wim van Deventer - 2012-05-14
Samen sterk

Uit onderzoek blijkt dat medewerkers in de gezondheidszorg niet goed weten wat hun baas eigenlijk doet. Toen ik dat las vroeg ik mij af of dat in het RRR ook zo is. De gedachte dat medewerkers maar ook patienten, mantelzorgers en vrijwilligers willen weten wat ik doe is vleiend. Maar er is ook een serieuze ondertoon: wat draagt de baas bij voor het salaris dat hij verdient?
 
Twitter, LinkeIn, Hyves, Facebook Linkedin FaceBook Twitter Hyves

Reacties:

0
 


Reageer:

Naam:
A value is required.Minimum number of characters not met.Exceeded maximum number of characters.
Emailadres:
A value is required.Invalid format.Minimum number of characters not met.Exceeded maximum number of characters.
Reactie:
  A value is required.Minimum number of characters not met.Exceeded maximum number of characters.

Patiënten komen, soms met tegenzin, naar het RRR om daar goed te worden behandeld en verzorgd. De directie moet er voor zorgen dat er voldoende geld is om de medewerkers en alles wat wordt ingekocht te betalen en dat het geheel goed is georganiseerd. Er zijn veel mensen en organisaties die over de schouders van de directie meekijken en kritische vragen stellen. Daarmee moet je kunnen omgaan. Op elk moment moet je over vele onderwerpen precies die informatie kunnen geven, die gevraagd wordt. Goede relaties zijn ook in de gezondheidszorg erg belangrijk.

Belangrijke interne gesprekspartners zijn de bewonersraad, de ondernemingsraad, de vrijwilligersraad en de raad van toezicht. Ook de rol die de mantelzorgers willen en kunnen vervullen vraagt om overleg. Regelmatig loop ik door het huis om sfeer te proeven en zichtbaar te zijn. Externe gesprekspartners zijn naast ziekenhuizen, medisch specialisten en clienten organisaties ook tal van inspecties, het ministerie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport, alsmede het ministerie van Sociale Zaken, de accountant, zorgverzekeraars, financiële instellingen, onderwijsinstellingen, toeleveranciers van produkten en diensten, de buren, de media, brandweer en politie, de deelgemeente, de gemeente en de provincie en de klachtencommissie. Bij de besluiten die worden genomen moet voortdurend een afweging worden gemaakt waarbij recht wordt gedaan aan al deze belangen. Het zou zomaar kunnen dat ik er nog een paar vergeten ben.

Voor het RRR is het belangrijk dat de patiënten tevreden zijn en de medewerkers met plezier hun werk kunnen doen. Dat is niet altijd even gemakkelijk want er moet hard worden gewerkt en soms onder bijzondere omstandigheden nog harder. Het verbeteren van de privacy, het werkklimaat en het realiseren van nieuwe voorzieningen, bijvoorbeeld een therapeutisch zwembad, vraagt veel tijd.

Wanneer zich problemen voordoen wil je dat dit door de betrokkenen zelf wordt opgelost. Wanneer dat niet lukt, is het logisch om daar de leidinggevende bij te betrekken. Langs die weg word je als directie wel geïnformeerd maar op een indirecte wijze.

Samen met Tom Bank doe ik dit werk al ruim 20 jaar en dat brengt met zich mee dat ik mij verantwoordelijk weet en voel voor alles wat er niet goed gaat in het RRR. Wat er wel goed gaat is dankzij de medewerkers. Maar dat neemt niet weg dat als ik van een patiënt of familielid hoor dat hij of zij zeer tevreden is, ik daar gelukkig van wordt. Ditzelfde geldt voor mijn collega directeur en bestuurder Tom Bank.

De zaken waar ik mij voor inzet gaan bijna nooit vanzelf. Om goed beslagen ten ijs te komen moet je veel lezen en ook zelf stukken schrijven. Daarnaast moet je over een uitgebreid netwerk beschikken, zodat de mensen van wie het RRR afhankelijk is goed zijn geïnformeerd.

Ik maak elke dag wel wat mee met de patiënten. Een zeer positieve ervaring was het bedankje van een vrouw die op een brancard was binnengebracht en lopend het RRR verliet. Iets wat me zeer is bijgebleven is het afscheid geweest van een vrouw die voor euthanasie had gekozen. Zij wilde dat ik de afscheidsrede die ik bij haar crematie op haar verzoek zou uitspreken, eerst aan haar zou voorlezen. Dat trok ik niet. De tranen biggelden over mijn wangen.

Dankzij jullie allemaal is dit leuk en inspirerend werk. Wanneer ik 's morgens op mijn fiets stap, heb ik er zin in en 's avonds is dat niet anders. Een enkele keer lig ik wakker, maar dat zal bij jullie niet veel anders zijn.

Mochten er specifieke vragen zijn dan kun je ze rustig stellen.